Sporten

Welkom!

De afgelopen tijd was het druk. Dit weekend heb ik een rustig weekend en tijd om een blog te schrijven. Ook moet ik nog iets aan mijn studie “Mental Coach” doen. Ik kan mij er alleen nog niet toe zetten. Ik heb nog de rest van de middag en avond. Al klinkt bankhangen en wat zappen zeer aantrekkelijk. Door alle trainingen en workshops op werk kom ik regelmatig moe thuis en dan heb ik geen zin om na het werk iets aan mijn studie te doen. Ik ben al blij als ik na werk naar de sportschool ga. Het gaat goed komen! Ik zie het als een fase waar ik even door heen moet.

Personal Training
Vrijdag was het weer zo ver om te trainen met Mark. Nou ja, ik ben nog steeds diegene die traint, buiten adem raakt, een rood hoofd krijgt en heel erg zweet. Een personal trainer staat er een beetje bij (te lachen), zegt wat jij moet doen, kijkt naar jouw houding en zegt dat je nog een paar herhalingen kan. Bij het laatste heeft hij vaak gelijk. Eerlijk gezegd heeft hij daarin altijd gelijk. Geen idee hoe hij dat voor elkaar krijgt. Als ik zelf train dan kom ik niet op dat punt. Wel dat het trainen zwaar is, maar als ik 10 herhalingen kan (met moeite) dan probeer ik niet nummer 11 of zelfs 12. Het gaat gewoon makkelijker als er iemand naast je staat die zegt dat jij door moet gaan of je wilt of niet.

Sore tired

 

Water drinken
Eén van de dingen waar hij op blijft hameren is water drinken. Mijn bidon moet in het uur op zijn. Met moeite, heel veel moeite lukt het mij. Tussendoor houdt hij in de gaten of ik water drink en als hij denkt dat ik te weinig drink dan laat hij dat duidelijk weten. Het is zelfs zo erg dat ik “drink meer water” hoor als ik niet train.
Alleen maar water drinken is saai. Het smaakt nergens naar en soms wil je wat proeven. Op de sportschool hadden ze een waterfles waar je fruit in kan doen. In de zomer drink ik makkelijker water dan nu. Maar goed, ik hoorde het zinnetje door mijn hoofd gaan en ik heb mijn fles gevuld met ‘Tropische Vruchten’. Daar zit kiwi, meloen en ananas in en dit vind ik de lekkerste. De fles is ondertussen op!

IMG_20160124_113426.jpg

Vanavond leg ik mijn sportspullen voor morgen klaar. Dan kan ik gelijk vanuit werk mijn spullen pakken en door naar de sportschool. Het tijdstipt van de les is voor mij onhandig, maar met een beetje geluk kan ik aansluiten bij Bodypump. Zo niet dan ga ik zelf aan de slag in de fitness ruimte.

Groetjes,
Sandra

Advertenties

Sporten

Welkom!

Nieuwe baan:
De eerste week van januari zit er op! Het was een drukke week, vooral op werkgebied. Maandag 4 januari was mijn eerste werkdag bij mijn nieuwe werkgever. Mensen inwerken vond ik zelf altijd leuk en het gaf mij energie. Nu ben ik diegene die ingewerkt moet worden en dat vreet aardig wat energie. Je wilt de namen onthouden van alle mensen en er werken heel veel mensen! Dat is al een opgave. De namen van de mensen uit mijn team weet ik redelijk! Soms heb ik even de twijfel of ik de juiste naam bij de juiste persoon heb. Dat komt wel goed.

New Job

De systemen leren kennen wordt een uitdaging, maar daar krijgen wij gelukkig trainingen in. Als ik zie hoe snel de mensen nu klikken en doen, dan vraag ik mijzelf af of ik het ooit ga leren. Dat zeiden de mensen ook toen zij hier net kwamen werken. Door alle indrukken ging ik vermoeid naar huis en een keer zelfs met hoofdpijn. Het gaat allemaal goed komen!

Sporten:
Het sporten moet ik vanaf maandag weer gewoon op maandag, woensdag en vrijdag doen. Afgelopen week heb ik alleen maandag en vrijdag gesport. Die woensdag was de dag dat ik hondsmoe en met hoofdpijn thuis kwam. Sporten bestond toen even niet voor mij! Ik wist niet hoe ik dat moest doen.

Afgelopen vrijdag mocht ik weer trainen met Mark. Nou ja, ik ben nog steeds diegene die sport en hij staat er bij. Terwijl ik weer op adem probeer te komen, staat hij er een beetje bij te lachen. Hij lacht altijd alleen op zo´n moment voelt het even minder fijn. Aan de andere kant vervloek ik hem ook regelmatig. Vooral als hij zegt 10 herhalingen en je nummer 10 doet en hij heel leuk zegt: “Doe er nog maar 2”. Terwijl ik mijn armen of benen niet eens meer voel! Dat houdt weer in dat ik de volgende dag mijn armen of benen heel goed voel. Spierpijn is fijn!

burn

Soms zijn er momenten (vooral als ik met Mark train) waarop ik denk: “Waarom doe ik dit mezelf aan?’. Zodra het 15 tot 20 minuten na de training is dan denk ik weer: “Zou zo nog een uur kunnen sporten”. Aan de ene kant vervloek ik sporten en aan de andere kant vind ik het juist weer heerlijk. Er zit een steekje los bij mij, dat kan niet anders!

Groetjes,
Sandra

Stabiliteit trainen

Welkom!

Vorige week vrijdag had ik in de ochtend weer een training van Mark. Tijdens de training was er niet zo veel aan de hand. Het is zwaar, maar dat zijn de trainingen altijd. In de loop van de dag ging mijn onderrug steeds meer pijn doen. Ik dacht eerst nog aan “gewone” spierpijn.

image

Het was vooral pijn in mijn spieren! In het weekend kon ik niet meer rechtop staan, zitten, liggen, lopen en bukken. Ik had nog even de hoop dat het na het weekend over zou zijn. Helaas was dat niet zo. Ik had paracetamol in genomen, maar het duurde even voor het werkte. Op woensdag merkte ik eindelijk verbetering! De pijn werd iets minder en ik kon weer rechtop staan. Mijn onderrug bleef zeuren.

Door mijn rug problemen heb ik een week niet kunnen sporten en vrijdag was het weer tijd om te trainen met Mark. Hij had de training aangepast en de nadruk lag op stabiliteit. Oftewel veel oefeningen op een fitnessbal.

image

Bij de oefening zoals op bovenstaand plaatje zei Mark de magische zin: “buikspieren aanspannen en met je buik ademhalen”. Hoe doe je dat? In het begin spande ik mijn buikspieren zo aan dat ik haast geen adem kon halen. Dat doe ik niet meer, maar buikspieren aanspannen en met je buik ademen is nog lastig. Het is het één of het ander! Ook dit zal ik een keer leren.

Zaterdag voelde ik mijn rug nog een beetje. De stabiliteits training heeft geholpen. Op het moment van schrijven is de pijn weg. Ik kon net gewoon bukken! Ik ga er vanuit dat ik aankomende week weer 3 keer kan sporten.

Groetjes,
Sandra

Update

Welkom!

In mijn vorige blog had ik een (vr)eetbui beschreven en het plaatsen vond ik best lastig. Je geeft toch een stukje van jezelf bloot dat je liever niet laat zien. Daarbij besef ik ook dat er meerdere mensen zijn die het herkennen. Zelf ben ik heel erg blij dat ik deze (vr)eetbuien niet zo vaak meer heb. Zo af en toe komt er eentje om de hoek kijken. Er zit zeker vooruitgang in en dat is heel belangrijk. Het laatste stuk zal ik zeker overwinnen!

88e7d617b581065933cf54f751847861

Diëtiste:

Gisterochtend mocht ik weer naar Judith (diëtiste). Ik ben nog steeds heel erg blij met haar. Het is fijn om af en toe met iemand te kunnen praten. Zij had mijn vorige blog gelezen en zij blijft altijd positief. Die (vr)eetbui blijft bij mij hangen, terwijl de rest wel goed ging. Ik ben zelfs 1,3 kilo afgevallen en daar ben ik heel erg blij mee! Het lijntje gaat eindelijk weer dalen. Ik merk dat ik weer beter in mijn vel zit na alle lichamelijke en geestelijke kwalen. Dat maakt dat alles iets gemakkelijker gaat. Hoe dan ook, afvallen zal altijd met vallen en opstaan gaan. Het belangrijkste is om zo snel mogelijk de draad weer op te pakken als het even tegen zit. Ook als het op dat moment voelt dat heel de wereld vergaat. Aan elke (vr)eetbui komt een eind. De ene keer zal dat sneller zijn dan een andere keer.

6f5611e3a4fce59950313986360afffd

Personal trainer:

Gistermiddag mocht ik weer trainen met Mark. Na de vorige training had ik geen spierpijn. Terwijl ik altijd wel iets voelde. De ene keer erger dan de andere keer, maar nu voelde ik niets! En dat is heel raar. Dit gaf ik aan Mark door. Ik kan zeggen dat het niet altijd slim is om aan een personal trainer door te geven dat je geen spierpijn had. Gisteravond begon ik al spierpijn in mijn kont te voelen en sinds vanmorgen voel ik heel mijn lichaam! Vooral mijn Schouders, bovenarmen, gehele rug en schuine buikspieren hebben het nu zwaar, heel zwaar. Meestal is het de 2e dag net iets erger. Ik ben bang dat ik het morgen helemaal zwaar ga krijgen. Spierpijn is lekker om te hebben, tot op zekere hoogte. Het moet niet zo zijn dat je niets meer kan.

Groetjes,

Sandra

PT vrijdag 18 september 2015

Welkom!

Afgelopen vrijdag was het weer zo ver: Een personal training van Mark. Als Mark uitlegt wat wij gaan doen, dan denk ik altijd 2 dingen:

  1. Wij? Volgens mij doe IK de oefeningen en kijkt hij of ik het goed doe. Oké, als het zwaar wordt dan helpt hij mij er doorheen. Dan nog doe ik het meeste werk! Ik ben degene die bezweet, hijgend en met een knal rood hoofd naar huis gaat.
  2. Hoe ga ik dit overleven? Dit zinnetje verdwijnt gelijk uit mijn hoofd zodra ik begonnen ben.

De trainingen zijn zwaar. Elke keer bedenkt Mark weer iets anders. Op een training instellen is niet mogelijk. Het is meer een kwestie van “overleven en doen wat hij zegt”. Een trainer ziet dat jij altijd net iets meer kan dan jijzelf denkt. Dit is een nare eigenschap van een personal trainer. Ze willen hun gelijk halen. Op het moment dat het zwaar is en je het liefst stopt, omdat je alles voelt verzuren staat iemand naast je die zegt dat jij er nog makkelijk 2 herhalingen uit kan halen. Op dit soort momenten denk ik toch echt dat er bij hem een steekje los zit. Dan blijkt dat hij gelijk heeft.the real workout

Hoe zwaar de training op dat moment ook is, als ik thuis kom denk ik: “Ik kan nog makkelijk een uurtje sporten”. Voor mij zijn dit rare gedachtes. Dat ik sporten leuk vind was als iets waar ik van stond te kijken, maar nog een uur willen sporten gaat mij te ver. Volgens mij zit er bij mij ook een steekje los. Dat kan niet anders.

De volgende dag laat mijn lichaam heel goed blijken dat de training zwaar was. Ik ben heel erg blij dat de spierpijn in mijn benen mee valt. Voor het eerst sinds ik met Mark train kan ik de dag na de training gewoon lopen! Ik kon zelfs normaal de trap op en af. Met spierpijn leer je vele dingen waarderen. De spierpijn zit nu voornamelijk in mij armen, schouders, borstspier en rug.

Op naar de volgende training! Eerst nog even van het weekend genieten.

Groetjes,

Sandra